Recensies

Wat een schilderachtig wijf!

Ja hoor, ze was weer bezig! Hoog op de trap stond ze afgelopen week weer een, in de Woudrichemse taal, geschreven gedicht  te schilderen. Ditmaal op een wandbord op de gevel van het Arsenaal. Lizzy was weer eens bezig.

Ik weet niet wanneer ze uitgeschilderd is. Dat heb ik haar ook niet gevraagd. Wel wanneer er een leuk boekje komt met alle teksten die ze inmiddels in de Woudrichemse Veste heeft aangebracht. Met een foto van de betreffende plaats met bijbehorende beschrijving. Wat zou dat een leuke puzzelontdekkingstocht
kunnen worden. Maar volgens Lizzy zijn er (nog) geen plannen voor een dergelijke uitgave. Maar ook zonder boek is het duidelijk dat Lizzy wel een heel duidelijk stempel drukt op het toch al zo boeiende vestingstadje.
In Woudrichem is  Simon Vinkenoog de stadsdichter.
Waaraan hij dat te danken heeft weet ik niet. Maar naar mijn idee moet Lizzy van Pelt officieel  worden benoemd tot: stads-schilderes.  
Ze heeft het waar gemaakt en dus echt verdiend!

Gilles Vingerling

Kippen in de keukenla (boekenjeugdgids.nl)

"Gevarieerde gedichtenbundel met lange en korte versjes, van serieus tot komisch inclusief enkele nonsensrijmen, geschreven in mooi lopende taal en in vlotte ritmes. De onderwerpen bieden identificatiemogelijkheden door herkenbare situaties en emoties. Verzorgde uitgave met bij elk gedicht een grijsgroene, fijne pentekening. Eerder verscheen Ik heb zo’n vreemd gevoel (1997). "

Ren, Vos! Ren! (bibliotheek Alkmaar)

In ‘Ren, Vos! Ren!’ is de auteur Lizzy van Pelt erin geslaagd een bijzonder en zeer eenvoudig verhaal te schrijven voor kinderen vanaf 9 jaar. Het boek, met illustraties van Irene Goede, bestaat geheel uit éénlettergrepige woorden, terwijl het origineel en literair van taal is met een spannende inhoud. Voor veel kinderen met bijvoorbeeld dyslexie is een bibliotheek een plek waar ze zich snel verloren voelen door de enorme hoeveelheid boeken. Bij het Makkelijk Lezen Punt staan alle materialen die voor hen geschikt zijn overzichtelijk en aantrekkelijk bij elkaar. Het nieuwe boek ‘Ren, Vos! Ren’ past goed bij deze collectie.

Ren, Vos! Ren! (makkelijklezenplein.nl)

Boeken voor kinderen die maar blijven steken in AVI-1 en 2 zijn veel te kinderachtig voor hen. Ze stimuleren niet tot lezen vanwege de inhoud en de vormgeving, die gericht zijn op kinderen in groep 3.
Er is veel vraag naar aangepast leesmateriaal voor deze kinderen. Op AVI-1 en 2-niveau is dat ook vrijwel niet te vinden. Eigenlijk komt alleen maar Ren, Vos! Ren! van Lizzy van Pelt, dat onlangs verscheen bij uitgeverij De Inktvis, bij me naar boven.

World Of Art van het KA Boom bekroond tot beste minionderneming van de provincie Antwerpen 

'Smul van je boek' is niet alleen de slagzin en het uithangbord van de Belgische minionderneming WOA!, maar onthult bovendien iets over hun missie, namelijk mensen laten genieten van een boek. Het commercialiseren van het leesproject bracht hen op de idee bladwijzers gekoppeld aan voorleestijd te verkopen. Om de bladwijzers te voorzien van een origineel ontwerp zochten de leerlingen steun bij auteurs en illustrators, die hen, heel enthousiast door het project, voorzagen van uniek materiaal. Onder meer Karla Stoefs, Riet Wille en Lizzy Van Pelt stelden prachtige gedichten ter beschikking. Van Carll Cneut, Jan De Kinder & Leen Van Durme ontvingen ze prachtig prentmateriaal en Dirk Bracke stelde een kortverhaal ter beschikking. Met nog andere artiesten zijn initiatieven in die richting lopende.

Openluchttheater

Op 13 januari 2007 was het dan eindelijk zover: Martha, geestelijk moeder van stichting Uitwijks theater, introduceert met trots 'De Stuiter' aan alle genodigden.

Onder het genot van heerlijke soepen heeft iedereen weer bekende en ook nog onbekende openluchttheaterliefhebbers kunnen spreken en kunnen luisteren naar het eerste bedrijf van de eerste, eigen Stuiter-productie 'Harmonie'. Voorgedragen door de schrijfsters Lizzy van Pelt en Claran Wielenga. Het bestuur was blij verrast over alle enthousiaste reacties en het aantal aangemelde 'Stuiters'.

Omschrijving: De fanfare van het dorp maakt zich op voor het 25-jarig jubileum. Besloten is voor de gelegenheid nieuwe pakken aan te schaffen. Tijdens de Algemene Ledenvergadering blijkt de kas leeft te zijn. Penningmeester Den Dekker kan geen verklaring vinden en wordt weggestuurd. Een enorme dorpsruzie ontstaat, waarbij het dorp zich verdeelt in twee kampen: Kruidenier De Pender met aanhang tegen postbode Den Dekker met aanhang. Alle oude koeien worden met gretigheid en venijn uit de sloten die het dorp omringen gesleurd. Maar waar is de dirigent? Is die wel zo zuiver op de graat? Het jubileumfeest dreigt vies in het wat te vallen. Wie bedenkt een list om iedereen weer bij elkaar te krijgen? Het verhaal speelt zich af in Uitwijk. Het is geschreven naar aanleiding van het 80-jarig bestaan van fanfare Juliana uit Uitwijk. De voltallig fanfare speelt mee in de voorstelling die eind juni begin juli 6 keer zal plaatsvinden op locatie in het dorp Uitwijk.

Simon Vinkenoog en Lizzy van Pelt, een paar appart. (Cultuurkrant 2007)

Een halve eeuw geleden las niemand in Woerkum een boek, behalve de bijbel een beetje. De vissers waren altijd van huis om te vissen en de vrouwen waren altijd thuis om te kuisen en te koken. Jan Ruis was de eerste Woerkumer die kon klokkijken. Hij zat op het kleuterschooltje (bijgenaamd rattenkastje) en moest om de haverklap van de juf naar buiten om op de toren te kijken: Jan, ga jij eens kijken hoe laat het is. Als logisch gevolg van het roemruchte Woerkums Café ontstond begin jaren negentig het Woerkums Literair Café. Natuurlijk werd wonderkind Jan Ruis bestuurslid en dat is tot op heden nog zo. Het besturen van de Koninklijke bamis overigens zijn hoofdtaak. Tijdens de Nacht van de Poëzie trad Simon Vinkenoog op in de Teerkamer. Dat was zo’n succes dat hij vaste gast is geworden. Op een goede dag riep het bestuur hem balorig uit tot Stadsdichter van Woerkum. Wijlen burgemeester Arie van Harten was zo verstandig deze borrelpraat officieel te bevestigen. Maar van een overeenkomst, tegenwoordig convenant genoemd, is geen sprake. wlc houdt van ongeschreven regels zoals inspiratie, fatsoen en respect om het geluk te bevorderen. En zo luisterde Simon Vinkenoog, een blauwe maandag Dichter des Vaderlands, menige festiviteit in Woerkum en Slot Loevestein op. Hij maakte op verzoek een tegenhanger van het bekende gedicht van Hen- drik Tollens: Waar Maas en Waal tezamen spoelt, en Gorkum rijst van ver, daar heft zich op den linker zoom, en spiegelt in den breeden stroom een slot van eeuwen her. Die gedichten prijken op de muur van boekhandel Minoes naast de gevangenpoort. Ter ere van het 650-feest schreef de Stadsdichter van Woerkum het volgende gedicht: In een tijd waarin alles opnieuw geschiedt, gebiedt het hoogste en zuiverste lied dat de mens van zijn leven als kunstwerk geniet. Uitgeverij De Kazerne heeft dit gedicht toen als mini-plaquette uitgegeven. Woerkum heeft niet alleen een stadsdichter, maar óók een stadsdichteres. Dat is uniek in de Europese Unie. Het bestuur van het Woerkums Literair Café wandelt graag langs de rivier en buiten de officiële paden. Het bedacht het Grôôt Dictee der Woerkumse Taol dat overal in den lande navolging heeft gekregen. En riep Lizzy van Pelt uit tot stadsdichteres. Lizzy van Pelt voelt zich als een vis in het water met deze titel, groeit en bloeit als stadsdichteres in dialect, als kinderboekenschrijfster, als schrijfster van toneelstukken. Zij houdt meer dan wie ook het Woerkums dialect in leven dat net als andere dialecten zuurstof nodig heeft. Koningin Beatrix heeft op 30 april ongetwijfeld naar een van haar zangerige gevelgedichten gekeken. Kortom: ook een wonderkind van Woerkum. Leer het vestingstadje ken- nen tijdens een wandeling langs de gevelgedichten. Ze zijn voor de betreffende locatie geschreven en vertellen hun eigen verhaal. Van zalmvisserij, tot sleetje rijden, van overvaren met het voetveer naar Slot Loevestein, tot het malen van meel in de molen. Bij de Rauwsenhol staat dit glanzende gedicht op een schuurtje: Ik wit nog goed hoe we ’t deeje: in slierte sjèère naor beneeje, to aon de kerrek hief d’t vol, mè doe sleeke vân d’n Rauwsenhol. De gevelgedichtenroute is verkrijgbaar bij het Toeristeninformatieburo. Elke stad met historisch besef heeft tegenwoordig een stadsdichter. Antwerpen heeft de drie (ex-)stadsdichters zelfs een eredoctoraat van de Universiteit Antwerpen gegeven. De laureaten heten Tom Lanoye, Bart Moeyaert en Ramsey Nasr. De Woerkumse stadsdichters Simon Vinkenoog en Lizzy van Pelt zijn een paar apart. Zij krijgen een eredoctoraat van het eigenwijze wijwa- tervat Woerkums Literair Café.

Piet Hartman